Het houd maar niet op!

Deze week vond er weer een confiscatie plaats samen met het ministerie van bosbouw in de havenstad Bitung in Noord Sulawesi. Bitung heeft een grote haven en is een van de meest beruchte smokkelroutes voor beschermde dieren uit Indonesië. Ieder jaar weer sta ik versteld van hoe weinig tegen internationale diersmokkel gedaan wordt. Ons Masarang Tasikoki wildlife rescue centrum is een van de grootste opvangcentra in Indonesia en duizenden in beslag genomen dieren werden hier al opgevangen en na de quarantaine periode en socialisatie weer terug gestuurd naar hun oorsprongsgebieden om weer vrijgelaten te worden. Het voelt alsof we dweilen met de kraan open! Zucht. Onze locatie naast Bitung, van waaruit de meeste gestroopte dieren van de naar het oosten gelegen eilanden naar de Filippijnen gesmokkeld worden is de enigste opvangmogelijkheid voor de in beslag genomen dieren. Ze komen aan in flessen, in koffers, op vrachtschepen, militaire vliegtuigen en boten en worden in grotere partijen op kleine bootjes ’s nachts vanuit kleine bootlandingen naar buitenlandse schepen voor de kust gesmokkeld. Wat we dus zien in beslag genomen dieren is een fractie van wat er echt verdwijnt uit de Indonesische natuur. We hebben dringend meer fondsen nodig om onze inmiddels 20 jarige kooien te onderhouden en ons centrum lopende te houden voor de honderden dieren daar. Het ministerie van bosbouw draagt slechts miniem bij in de kosten  voor het eten.

Hier een plaatje met vijf van de in beslag genomen vogels, palmkaketoes. Deze vogels zijn in de internationale handel wel zo’n 20.000 dollar per vogel waard. Alleen deze vijf al 100.000 dollar! Dan snap je goed waarom stropers en smokkelaars de verlokking van het grote geld niet kunnen weerstaan.

Vandaag, op zondag had ik de kans dit probleem met de vice minister van bosbouw en directeur generaal van natuurbescherming te bespreken. Ik ga nu een voorstel schrijven om fondsen te krijgen om een snelle zeewaardige speedboot met night vision, radar en GPS aan te schaffen om daarmee die bootjes van de smokkelaars te kunnen onderscheppen.

Hier nog wat foto’s van de andere vogels die samen met de palmkaketoes in beslag genomen werden. Naast de vogels in de foto’s werd er ook een Victoria crown pigeon en een arend in beslag genomen. Het houdt niet op!!

Hieronder een paar van de 14 (Cacatua galerita) vogels en de drie jonge kasuarissen (Casuarius unappendiculatus)

P.S. van Orangutan Rescue: Waarom schrijven we dit nu hier over de illegale dierensmokkel en Tasikoki…. omdat bij Tasikoki ook jarenlang de orang-oetans Bento en Is (voluit Iskandar) hebben gezeten.

Het verhaal van de orang-oetans Bento en Iskandar is ook een aangrijpend verslag van redding, rehabilitatie en de uiteindelijke noodzaak van levenslange zorg in een kooi, wat vaak voorkomt bij orang-oetans die te lang als huisdier zijn gehouden of om andere redenen niet vrijgelaten kunnen worden in het wild of semi-wild. Beiden werden gered in Noord-Sulawesi, Indonesië, uit de illegale handel en vonden later een veilig heenkomen in het Tasikoki Wildlife Rescue Center.

 Iskandar (gered in 2004) De redding: Iskandar werd op 30 april 2004 gered door het Tasikoki Wildlife Rescue team, met hulp van de lokale politie (waarnaar hij vernoemd is). Hij was een baby van slechts 4 tot 5 maanden oud (getraumatiseerd door het verlies van zijn moeder), die in een kleine doos werd gesmokkeld via een vliegtuig van Kalimantan naar Noord-Sulawesi. Bij de actie in de haven van Bitung werden naast Iskandar ook twee zonneberen en een gibbon aangetroffen, die onderweg waren naar de Filipijnen. 

Bento (gered in 2005) De redding: Bento werd in 2005 gered uit een illegale privésituatie in Manado, Noord-Sulawesi. Hij werd gehouden door een arts, die hem vrijwillig afstond na een tip van een lokale scholier die Bento had gezien. Bento was toen ongeveer 3 tot 4 jaar oud en erg ‘vermenselijkt’ (gewend aan mensen), wat het herstelproces complex maakte. 

Verhuizing in 2019 naar Arsari.
Na jarenlange zorg bij Tasikoki werden Bento en Is (ze waren jarenlang samen het gezicht van Tasikoki) uiteindelijk in oktober 2019 gezamenlijk overgebracht naar Arsari  in Oost-Kalimantan. Ze misten beiden te veel vaardigheden om volledig in het wild te worden uitgezet, maar zouden daar na gewenning aan andere mannelijke orang-oetans een semi-vrij leven krijgen op een eiland.

 Januari 2021: In januari 2021 overleed Is helaas, ondanks hele goede medische zorg in het opvangcentrum. Als kleine orang-oetan gelukkig gered uit de handel in 2004 , maar door omstandigheden is hij helaas nooit meer goed genoeg ontwikkeld om vrijgelaten te kunnen worden en heeft hij zijn leven gespendeerd in een kooi……

2026: Inmiddels zijn alle 5 de orang-oetans (Bento, Beni, Boni, Mungki en Dodo) gearriveerd en aan elkaar gewend en binnenkort worden ze vrijgelaten op het eerste Island of the Giants, eindelijk uit hun kooi en een natuurlijker leven…. wordt vervolgd……