NL | EN | DE
  • Bablu

Opvang

(huidige locatie)
Het Sintang Orangutan Center (SOC) vangt orang-oetans op die als huisdier of handelswaar gevangen hebben gezeten. Vaak zijn de orang-oetans getraumatiseerd omdat ze al heel jong bij hun moeder zijn weggehaald en omdat hun moeder voor hun ogen is gedood. Bij het SOC krijgen ze liefdevolle, professionele verzorging en wordt hun natuurlijke gedrag gestimuleerd. Zo worden ze uitgedaagd om verschillende soorten voedsel te proeven en te eten, nesten te bouwen en problemen op te lossen. Daarnaast kunnen ze hun klimvaardigheden verbeteren en komen ze volop in contact met andere orang-oetans. Het doel is om ze uiteindelijk uit te zetten in hun natuurlijke omgeving: het oerwoud.

Oefenbos

Tembak Lestari is een stuk tropisch woud in de binnenlanden van West-Kalimantan. Het gebied is ingericht als oefenbos voor de orang-oetans die in het SOC voldoende zijn hersteld. Onder begeleiding van de lokale staf leren de orang-oetans stap voor stap zelfstandig te leven in hun natuurlijke omgeving. Zo leren ze in het oefenbos zelf voedsel te verzamelen, nesten te bouwen in een echt bos en beter te klimmen.

Uitzetting

Als de orang-oetans in het oefenbos hebben laten zien dat zij zelfstandig kunnen overleven in het wild en alle nodige vaardigheden voldoende bezitten, dan kunnen ze worden uitgezet in beschermde bosgebieden. Hier worden ze in het begin nog in de gaten gehouden, maar uiteindelijk zullen ze in alle vrijheid hun bestaan kunnen voortzetten. Eén van die gebieden is het Saranbos ten westen van Tembak. Omliggende dorpen werken samen om dit bos te behouden en te beschermen.

Nesten bouwen

Het afgelopen jaar is Bablu veranderd van een norse, dikke dame in een blijere orang-oetan met een figuur dat beter bij haar leeftijd past. Ze is soms bang voor de andere orang-oetans waardoor ze zich haar eten laat afpakken. Bablu heeft nu een hoop te leren en het zou ontzettend goed voor haar zijn als zij wat minder gespannen met de orang-oetans zou kunnen omgaan. Elke dag krijgen de orang-oetans bladertakken van de verzorgers zodat ze een nest kunnen bouwen, of in ieder geval hun techniek daarin kunnen ontwikkelen. Toen Bablu pas in het SOC was, wist ze instinctief wat ze met de bladeren moest doen. Na die tijd volgde er echter een tamelijk lange periode waarin het leek alsof ze dat was vergeten. We zijn daarom erg blij dat ze sinds kort weer vorderingen maakt. En we zijn nog veel gelukkiger met het feit dat ze zelfs in haar eigen maaksels slaapt.

Lees meer

Kinharen

Ondanks dat Bablu het nog steeds moeilijk vindt om een goede relatie met de staf aan te gaan, lukte haar dat wel met Theo. Maar deze dieren-verpleegkundige is helaas vertrokken naar het verre Pontianak voor een goede baan bij de overheid. Sindsdien is het de andere stafleden nog niet gelukt om een vergelijkbare vriendschap met Bablu op te bouwen. Haar gedrag is nog steeds erg onvoorspelbaar, soms heeft ze een goede dag, soms een slechte. Dierenarts Vicktor probeert nu stapje voor stapje vrienden te worden met Bablu door onder andere haar kinharen te plukken. Bablu vindt dit heel fijn. Dat ze Vicktor hierin toelaat heeft te maken met haar verleden. De mensen die haar veertien jaar als huisdier hielden, ontdekten dat Bablu genoot als ze haar kinharen plukten.

Lees meer

Orang-oetandieet

Het is inmiddels acht maanden geleden dat Bablu naar het Sintang Orangutan Center werd gebracht (8 mei 2014). Toen ze daar aankwam, was ze erg dik doordat ze altijd veel ongezond voedsel zoals frisdrank, chocolademelk, pudding en mie had gekregen. In het begin hield ze ook niet van normaal orang-oetanvoedsel en ze weigerde dit te eten. Het enige wat ze at, waren heel zoete vruchten zoals mango’s. Inmiddels eet Bablu veel verschillende groenten en heeft ze al heel wat kilo’s verloren door haar aan een streng orang-oetandieet te houden. De eerste keer dat zij bladertakken (nestmateriaal) kreeg aangeboden, begon Bablu de takken bij elkaar te leggen. Dat is bij een orang-oetan een eerste aanwijzing dat hij of zij een nest probeert te bouwen. Bablu sliep zelfs op de bij elkaar gelegde takken. De mensen die haar als huisdier hielden, hadden haar nooit bladertakken gegeven om mee te spelen, dus Bablu’s inspanningen leken veelbelovend. Het was echter een eenmalige gebeurtenis. In haar omgang met de andere orang-oetans wordt Bablu minder knorrig. Ze gaat steeds beter om met Juvi en Matuari. Als Matuari in het verblijf van Bablu wordt gezet, raakt Bablu een beetje opgewonden waardoor ze veel actiever is dan anders. Toen Bablu in het begin verrijkingsmateriaal kreeg aangeboden, snapte ze niet wat ze er mee moest doen en was ze ook niet erg enthousiast om dat uit te zoeken. Inmiddels heeft ze geleerd dat ze ermee kan spelen en het kan onderzoeken, en dat er soms zelfs een verrassing in zit.

Lees meer

Wat moet ik met zo’n klont mieren?

Het zien van andere etende orang-oetans, stimuleert Bablu om ook meer verschillende dingen te proberen. Al is haar soms niet helemaal duidelijk hoe haar soortgenoten bepaalde dingen eten. Zou dat ook een reden zijn dat termieten voorheen Bablu’s favoriet niet waren? Misschien zag ze niet goed dat de andere orang-oetans de termieten eruit zogen, en legde ze daarom de klont modder, na wat geknabbel, ontevreden weg? En toch leken de anderen er de grootste lol aan te beleven… Gelukkig let Bablu inmiddels wat beter op en krijgt ze de fijne kneepjes van het termieten uitzuigen in de smiezen. Daarnaast is ze al veel meer verschillende dingen gaan eten: afgekeken van de andere orang-oetans.

Lees meer

Lippenstift en soft drinks

Bablu is heel wat jaren onder de mensen geweest en moet nog even wennen aan haar nieuwe omgeving. Tja, wat wil je: als je zo lang bij mensen hebt gewoond en gewend bent hoofddoekjes te dragen, lippenstift op te krijgen en naar een echte wc te gaan, dan is het Sintang Orangutan Center wel even omschakelen. Waarschijnlijk zal ze daarom wat meer tijd nodig hebben om zich weer als een echte orang-oeutan te gaan gedragen. Ineens bladeren en termieten geserveerd krijgen in plaats van noedels, chocola en soft drinks is ook wel even wat anders. Door al dit mensenvoedsel en weinig beweging is ze obees en mogen er bij Bablu heel wat kilo’s vanaf. Omdat haar lichaam zo gewend is aan jarenlang menseneten, kan dit nieuwe dieet niet van de ene op de andere dag ingezet worden, maar moet ze langzaam afkicken. Stapje voor stapje wordt nieuw, echt orang-oetan voedsel geïntroduceerd en het mensenvoedsel steeds meer weggelaten. Wanneer Bablu dan toch nog een beetje last krijgt van de overschakeling naar het nieuwe voedsel, krijgt ze pudding die haar kan helpen met de gewenste stoelgang.

Lees meer

Buiten adem

Bablu – een 14-jarig vrouwtje – is de laatste nieuwkomer in het Sintang Orangutan Center. Toen zij 4 maanden oud was, is zij door mensen in huis genomen. De afgelopen 14 jaar heeft Bablu voornamelijk rijst te eten gekregen, waardoor zij nu 70 kg weegt en obees is. Zij lijkt redelijk gezond, maar door haar zwaarlijvigheid heeft Bablu wel een slechte conditie. Zij vindt het leuk om met de touwen en schommels in haar verblijf te spelen, maar is wel snel buiten adem. De eerste zorg is om haar op een streng en gezond dieet te zetten, zodat zij snel fit genoeg is om te klimmen.

Lees meer